Doğdum; Hamdi amcaların Ferhat benden 1 hafta önce doğmuş. İlk dişim patlamış üst damağımdan; komşu kızı Elif alt seriyi bile tamamlamış. O sıralar emeklemeye de başlamışım; aa, kuzenim 3 tekerlekli bisikletlerle kapının önünde fink atıyormuş. Yürüdüğümde bütün dünya rekordan rekora koşuyormuş sanki. İlkokula başladığımı hatırlıyorum; benden önce okumayı sökenlerden Cin Ali’nin torunları mıydı? 4. sınıfta takdir almışım. Gülay ablanın kızının hepsi beşmiş; bi tutturamadım şu kombinasyonu.

İlkokulu bitirip yabancı dille eğitim veren bir ortaokulu kazandım; fen bilimleri liseleri varmış, herkes oraya gidiyormuş. Teşekkür, takdir, teşekkür, teşekkür, teşekkür.. Takdirle birlikte onur belgesi getirenler duyulmuş ve hepsi beş geri dönmüş.

Liseye devam ettim; bir iki zayıf beni hayta yaptı.

Üniversite sınavı geldi çattı; beni sınav değil çekişmek zorunda kaldığım 2 milyon insan düşündürüyordu. Kimbilir hangisi ile nerelerde karşılaşıp kıyaslanmak durumunda kalacaktım. Hepsini A yapıp çıktım grubuna girdim, yadırgamadılar. Birbirimizden pek farkımız yoktu ve bugüne kadar bizim gruptan kimse ile karşılaşmadım. Daha sonra bu grupla asosyalleştiğimi düşünüp ayrıldım, farklı şeyleri denedim ve bir okul kazandım.

Okul o kadar kalabalıktı ki kim kime dum dumadır burası dedim. Ama başarılı öğrenciler çanın tepesinde gerisi tıngırtının yankılandığı eğriden, sinek gibi kayacak dediler. Çok çalışmadım ama orta çalıştım, bir sene kaldım. Sınıf arkadaşlarımdan bir çoğu geçmişti.

Okul bitmedi ama iş hayatına atıldım. Birbirine yakın görevde beş kişi çalışıyorduk. Bir takımdık ve patronun söyledikleri umurumuzda değildi. Patron arada bir bana gelip “sen diğerlerinden daha çalışkansın, bunu görmüyorum sanma” derdi. Bunu diğerlerinden ayrı düşmemek için hiç duyurmadım. Fakat şirketin maddi sıkıntılarından dolayı kapatılacağı sıra dürüstlük akımı bizi de etkilemiş, patır patır eteklerdeki taşlar dökülür olmuştu. Meğer hepimize aynı şeyi söyler, odasına geçer kıs kıs gülermiş.

İkinci işim biraz daha rahattı. Kendi başımaydım ve rakip yoktu. Sıkıldım ve işi bıraktım.

Alışmıştım, kudurmuştum ve Hamdi amcagillerin Ferhat’ın benden daha kuduruk olmasına dayanamıyordum.