Dünyanın 365 gün 6 saatinin 1 gününü ve o günün de 140.000 ortalama ile doğan çocuklarından bir tanesini anlatan kısa masaldır:

Doğanın dengesi için, dünyanın kaderinden ötürü, annesi ve babasını mutlu etmek için, birazcık büyüyüp sevgilisinin elini tutup her yere gitmek için küçük bir kız dünyaya gelmiş 24 yıl evvel bugünün sabahında.

Annesi onu çok sevmiş; babası daha çok sevmiş ama annesi daha daha çok sevmiş babasına söylememiş. Küçük bebekle baş başa kaldığında annesi bu durumu düşünür içinden içinden gülermiş.

Birden büyümüş. Babası şaşırmış; annesi daha çok şaşırmış ama babası daha daha çok şaşırmış, annesine söylememiş.

Okula gitmiş; yeni öğrendiği kelimeleri 5′er kere çizgili defterine, OBEB ve OKEK’li işlemleri kareli defterine işlemiş.

Hiç hayatın geyikten ibaret olduğunu düşünmemiş ama hep hayatın geyikten ibaret olduğunu düşünen biri ile tanışmış.

Yarım elma kostümünü giyip beklemekte olan hayatın geyikten ibaret olduğunu düşünen birinin yanına yarım elma kostümünü giyip yaklaşmış; el ele tutuşmuşlar.

Erkek ıslık çalmış; Aaa, beyaz bir at! Binerdin binemezdin, 2 yıl oluvermiş at üstünde gezdikleri el ele.

İşte bugün annesinin babasından daha daha çok sevdiği, babasını annesinden daha daha çok şaşırtan ve nacizane benim hep yanımda olan ve olmaya devam edeceğine inandığım, benim de yanında olmaktan 40 polyanna gücünde mutlu olabildiğim bu masalın kahramanı şeker kızın doğum günü. Doğum günün kutlu olsun.

Biraz arabesk olacak ama “seninle yaşlanmak istiyorum”