İnsan dediğinin kanadı olur mu hiç canım? Teni bu kadar pürüzsüz, yüzü bu kadar temiz ve berrak olabilir mi? Saçlarının siyahlığının bir ton koyusunun olmaması, gözlerinin kusursuz yerleşimi. Tanrının yarattığını bilmesem hangi dondurma markasının ürünü diyeceğim. Elimin ayağımın titremesi ile artçı iç irkilmelerimin şiddeti doğru orantılı olsa da korkusuzca bırakabileceğimi biliyorum kendimi onun kollarına. İlkokulda yapılan kahkaha yarışmalarını hatırlıyorum; nefesimin sonuna kadar gülmek için harcadığım vakitlerdeki gibi hrr ve tss arası bir soluklanma.. “Ya aşk yapmaya gelmemişse” demeye kalmadan kırmızı dudaklarında buluyorum kendimi. “Rüyada gibiyim sanki” de diyemiyorum; rüya olduğuna kendimi inandırmalıyım. Eğer inanamazsam, bu gerçeği aklım kaldıramayacak ve delilikte kur atlayacağım.

BENZER YAZILAR

1. Google Çeviride Artık Türkçe’de Var