Sere Serpe

güneşlikler isimlerini benimsemiş olmalıki güneşi bu kadar içeriye alabiliyorlar. onlardaki bu kabullenmişliği henüz ben kabullenemediğimden tüm perdeler, güneşlikler çekiliyken bile evde güneş gözlüğüyle geziyorum. hem dışarıda takamayanlardan olmamın verdiği hevesi gideriyorum, hem ara sıra akan yaşların üzerine kara bir kapak kondurmuş oluyorum. pencereyi açarken kendime mukayyet olmaya çalışıyorum ki biliyorum şu zamanlarda pencereyi ve kapıyı karıştırabilirim.

büyük hayaller ve umutlar peşinde koşuşturmamı anlatan rüya stüdyomuz tilkinin bakır sıçtığı yerlerde. hansel ve gratel bile arasalar bulamazlar..

ve başkasının rüyasına 2. planda kalan oyuncu olarak katılıyorum;hasır şapka ve dar kotla.

kopyasını almadığım/alamadığım hayallerim, rüyalarım, mutluluklarım kısa sürede kontrol altına alınması beklenen bir yangında kül olup gidiyor.